Sinds ik zes jaar geleden Gerard vond, sprokkel ik verhalen van en over hem. Er zijn audio-opnamen, hij schreef brieven, er zijn foto’s en er is een enkel filmpje waar hij even in voorbij schuift… Eerder ging ik bij Dicky langs en nu mocht ik opnieuw op avontuur.
Gerard woonde met zijn gezin lang op de Assumburg in Amsterdam-Buitenveldert. Wat bleek, mijn lieve lotgenoot Jorg heeft op de Assumburg gewoond en zijn schoonouders wonen er nog. Zij hebben Gerard niet gekend, maar zijn gaan rondvragen bij de buren en zo kwam ik via hen bij Ineke terecht. Ik mocht Ineke bellen.
Ineke waarschuwde me aan de telefoon, met een prettig licht Amsterdams accent. Ze wist niet veel over Gerard, ze had hem niet goed gekend. Maar ik mocht langskomen en dat deed ik graag. Ik nam grote broer Martijn en een opname-apparaat mee, in de hoop dat Ineke en Martijn herinneringen zouden ophalen en dat ik dan kon meeluisteren.
Dat werkte uitstekend. Martijn had zelfs foto’s meegebracht uit de begintijd van de flat en samen haalden ze herinneringen op aan oude buren en aan Martijn’s ouders. ‘Het waren echt ontzettend aardige mensen. Niemand had verwacht dat Gerard eerst zou gaan, omdat Lenie al zo lang ziek was.’ Aan Gerard zijn overlijden: ‘Ik zag hem de ambulance in gaan en zal dat beeld nooit vergeten.’ Ergens in het gesprek keek Ineke naar me en zei dat ik toch echt wel wat van hem weg heb, hoor! Je begrijpt, die stak ik dolgelukkig in mijn zak.
’s Avonds in bed lag ik terug te denken aan de dag. Dankbaar dat ik gevonden heb. Maar ook verdrietig, dat het zo scharrelen is naar de kruimels. Zo’n dode donorvader die je nooit ontmoet hebt, dat blijft gek.
Wil jij op zoek naar jouw (hopelijk levende) donorvader of andere onbekende voorouders? Neem dan een kijkje op socht.nl.
Mooi verhaal weer, Ester.
En zoals het gezegde luidt: veel kruimels maken ook een taart.
Blijf vooral die kruimels verzamelen!
Wat een lief stukje. En jij bent eigenlijk ook een kruimel van Gerard, hè ❤️
Het zou al erg helpen als alle personen die betaald of onbetaald de donoren zoeken alle info die zij vinden willen delen met alle donorkinderen van de desbetreffende donor indien zij daarom vragen. Nu krijgt soms (bij sommige “zoekers”) alleen de eerstzoekende de informatie. Heel pijnlijk natuurlijk!
Dag Henry, dank voor je reactie! Bedoel je dat broers en zussen info niet met elkaar delen? Dat klinkt inderdaad pijnlijk…
Nee ik bedoel dat het helaas gebeurt dat personen die betaald naar een donor zoeken de gevonden informatie alleen delen met de eerstzoekende. De andere donorkinderen krijgen die informatie dan niet meer van de zoeker.
Ik begrijp niet goed waarom je meent dat dit de plek is om dat te delen. Dit gaat niet over mij of over mijn werk(wijze). Je beklagen over de werkwijze van iemand anders op mijn persoonlijke blog waar ik mijn ervaring deel, vind ik ongepast. Ik stel voor dat je je wendt tot de persoon waar dit over gaat. Dit is niet de plek, Henry.
Verdrietig dat broers en zussen deze belangrijke info onderling niet delen.!
Het is geen beklag!!! Ik geef aan het het jammer is. Je geeft aan dat donorkinderen soms best heel veel moeite steken in het krijgen van wat kleine aanwijzingen, wat kruimels zoals je dat zelf noemt. Ik beaam dat natuurlijk en herken het ook. In dat kader geef ik aan dat het dan ook jammer is dat (als er dan informatie beschikbaar is doordat een betaald iemand een donor heeft gevonden) alleen de eerstzoekende die informatie krijgt. Het sluit aan op je verhaal juist.
Owwwww ik voelde me toch even aangesproken! Dank voor je toelichting. Laten we elders verder praten. Ik heb je gemaild.